محمود الفت شیرازی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 13
منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س سیزدهم ق)، شاعر، متخلص به ساغر. وى صاحب جمال و از ملازمان میرزا محمدحسین آصفى بود. چون آوازهى او به دربار رسید، فتحعلى شاه وى را از شیراز به تهران خواند و به خود نزدیك گرداند و او را «محمود من از ایاز خوشتر» خطاب مىكرد. حسودان بر او رشك مىبردند. فتحعلى شاه به دلایل نامعلوم حكم به خلع و قطع زبانش داد و چشمانش را نیز از حدقه درآوردند. پس از آنكه كور و لال شد، به شیراز بازگشت و در همان جا فوت كرد. اثر وى: «دیوان» اشعار شامل 4500 بیت. غزلى معروف در هنگام كورى دارد:
نه پایى كه گامى گذارم به صحرا
نه دستى كه بیرون كشم خارى از پا
تماشاى گل خوش به مرغان گلشن
كه بستند ما را نظر از تماشا
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}